De korfballers die onze sport de laatste 10-15 jaar bewust volgden, hebben zeker heel wat evoluties aan den lijve ondervonden of van aan de zijlijn meegemaakt. De techniek en tactiek van het korfbalspel dat wij wekelijks beoefenen of bewonderen als toeschouwer, wijzigde spectaculair. Deze wijzigingen zijn het resultaat van nieuwe korf belideeën gekoppeld aan op alle gebied geëvolueerde trainingen.Kan u zich nog herinneren wanneer ook in uw vereniging de spelers aan het begin van de training of na enkele lichte inspanningen plots gezamenlijk de behoefte voelden opkomen om de muur van het clubhuis omver te duwen. Was er geen muur voorhanden, dan waren het de bomen die het moesten ontgelden. Spelers begonnen zich in allerlei vreemde houdingen te kronkelen en bleven zo ongeveer 30 sec staan…… de STRETCHING deed zijn intrede in de korfbalwereld. Het heeft jaren geduurd voor iedereen, trainers en spelers, de oefeningen die elke belangrijke korf balspier moest behoeden voor kwetsuren onder de knie had. Het leek allemaal vrij eenvoudig maar de juiste stand van voeten, knieën, romp enz. vergde zowel bij trainers als bij spelers een ruime inloopperiode, al is inloop hier misschien misplaatst.Wat eens vernieuwend en revolutionair leek, is nu overal ingeburgerd. Van klein naar groot, van jong naar oud, iedereen stretcht. De heilzame werking is niet altijd in te schatten maar «baat het niet, dan schaadt het niet » is ook hier dikwijls de filosofie. Het is een routine geworden, een deel van de training, net als het zetten van de polen. Dikwijls wordt het ook herleid tot een welgekomen halt in de opwarming waarbij vele spelers hun « klapke » doen. to-stretch-or-not-to-stretch-cor-van-hove.DOC